| :pUk-gaRD!!teAC...'s profilepUk-gaRD!Q(^,')oแค่คนหนึ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
23 June ...เบื่อ
ชีวิตเลวร้าย
เซงๆๆๆๆๆๆ
ไม่อยากทำอะไรอีกแล้ว
ยิ่งทำ
ยิ่งเหนือย
ยิ่งทุ่ม
ยิ่งเจ็บ
เราไม่ควรถลำลึกเข้าไปกับทุกอย่างจิงๆ
พอ
ถอนตัว
ถอยออกมาได้เเล้ว 26 December ชอบเพลงนี้จังคนไม่ฉลาด (Pure)
ในบางครั้ง ฉันถามตัวเอง นี่เราเป็นบ้าไปหรือเปล่า ที่คิดที่หวังที่รักเธอเหมือนเดิม ฉันยังทำไปเหมือนว่าไม่เข้าใจทุกสิ่ง ยังทิ้งความหวังให้ค้างในหัวใจ และสุดท้ายก็ลงเอยแบบเดิมๆ คือต้องเหลือตัวคนเดียวอย่างนี้ ได้เกิดมารักเธอ ได้ทุ่มเททุกอย่าง หนึ่งชีวิตนี้ก็มีค่า ถ้ารักใครถึงที่สุด สุดชีวิต... มันโง่ไปใช่ไหม ได้เกิดมาครั้งเดียว จะขอทำทุกอย่าง ต่อให้เธอไม่เห็นคุณค่า อาจเหมือนคนไม่ฉลาด ก็ยอมรับ มันโง่ตั้งแต่รักเธอหมดใจ ดูก็รู้ว่าเธอไม่แคร์ แม้จะทำเพื่อเธอทุกสิ่ง เธอนั้นไม่คิด ไม่เห็นจะสนใจ และเหมือนคนงมงาย เหมือนฉันไม่เข้าใจทุกอย่าง ยังคิดตามหาความรักที่สวนทาง และสุดท้ายก็ลงเอยแบบเดิมๆ คือต้องเหลือตัวคนเดียวอย่างนี้ ได้เกิดมารักเธอ ได้ทุ่มเททุกอย่าง หนึ่งชีวิตนี้ก็มีค่า ถ้ารักใครถึงที่สุด สุดชีวิต มันโง่ไปใช่ไหม ได้เกิดมาครั้งเดียว จะขอทำทุกอย่าง ต่อให้เธอไม่เห็นคุณค่า อาจเหมือนคนไม่ฉลาด ก็ยอมรับ มันโง่ตั้งแต่รักเธอหมดใจ ได้เกิดมาครั้งเดียว จะขอทำทุกอย่าง ต่อให้เธอไม่เห็นคุณค่า อาจเหมือนคนไม่ฉลาด ก็ยอมรับ ว่ามันรัก และยอมรับมันโง่ตั้งแต่รักเธอหมดใจ 22 December ซรวยยยยยวันนี้
ซวยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ซวยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
และซวยยยยยยยยยยยยยยย
ทามไมชีวิตต้องเจออารายอย่างนี้
นี่ช้านทามรายผิดดดดด
ช้านอยู่นิ่งๆนะ
อยู่ๆก้อโดนน้ามสาด
เซงเว่ย
เฮ้อ...
แต่อย่างว่า
อย่าถือคนบ้า
แต่อย่าให้มีอิกนะ
จะ...
เดินหนี..
โอ้ย
เซง
เบื่อ
ชิวิต
รันทด
ง่า
อยากกลับไปเหมือนเดิม
เกลียดเธอแล้ว
อย่าคุย
อย่าเจอกัน
ขอไปพักทำใจ
ให้หายเพ้ออ
มีความสุขกับชีวิตให้มากๆนะ
จะไม่มีใครวุ่นวายอิกแล้ว
เปนไท
พ้นกรรม
กำ
จะทำได้ไม๊เนี่ย
เหงา
ห่วง
เพ้อ
คิดถึงเธอ
อดทน
สับสน
บ้า
บ้า
บ้า
สับสน
นี่ช้านเปนอะไรไปเนี่ย
เฮ้ออออ!!!! 13 November UpDaTEเสา-อาทิดที่ผ่านมา
ไปสัมนาชมรมมาแหละ
ไปที่กาญจนบุรี -------->สวนประสพสุข
ติดแม่นำด้วย>_<
ชอบๆๆๆ วิวสวยมากๆ
อาหารก้อโอเคอ่ะ ..อร่อยดี
ส่วนการสัมนาก้อสนุกดี
กิจกรรมดีนะ แต่แอร์เย็นอ่ะ
เลยแอบหลับไปหลายงีบอยู่
มีการทำข้อสอบ แล้วก็เล่นแฟนพันธุ์แท้แสงเสียงด้วย
ตลกดี
เพิ่งเคยไปสัมนาชมรมครั้งแรก
ก็เลยประทับใจมาก
ดูมันเป็นสัมนาดี
ไม่ได้ไปเที่ยวกันเฉยๆ
ผลการแข่งขัน
น้องเต้--------->แฟนพันธุ์แท้เสงเสียง
แหม..ตูไปดูมาเหมือนเกมวัดดวงมากว่า
เหอๆๆๆ
พอเสร็จกิจกรรม
ก้อมีการเปิดใจกัน..แล้วก็ปล่อยอิสระ
พอดีเป็นหวัด..แต่ไม่อยากนอน (กลัวหาย อิๆ)
ก็เลยไปเดินเล่น..
ดูดาว ดูน้ำไปตามเรื่อง
คืนนั้นนะ เห็นทั้งดาว...ทั้งพระจันทร์ ...แม่น้ำ...ภูเขา
ทุกอย่างสวยหมดนะ
แต่มันดูเหงาจัง
เหงาจนเราต้องแอบร้องไห้
อาจเป็นเพราะ
เรามานั่งดูคนเดียวก็ได้
เราถึงต้องรู้สึกอย่างนี้
เพราะไม่ว่าอะไรจะสวยค่ไหน....ก็ไม่มีความหมาย
ถ้าไม่มีเค้าดูด้วยกัน...
แต่ไม่รู้ว่าเค้าดูอยู่กับใคร
อาจเป็นคนนั้น..หรือคนนั้น...
ที่เค้า...เฮ้อ
กำลังเพลินๆ
ก็โดนตามซะละ
มานั่งฟังเพลง
จากมือกีตาร์คนเดิม
เพลงเดิมๆ
เราชอบเหมือนเดิม
แต่บรรยากาศไม่เหมือนเดิม..ไม่รู้ทำไม
หรือเป็นเพราะ.....
ไม่รู้สิ
นั่งฟังเค้าเล่นกีต้าร์จนเช้า
รอจนเค้านอน
รอจนเห็นเค้าเอาหัวชนกับบีนอน
แล้วหลับสนิท
ถึงนอนหลับ----->สงสัยจะโดนยุงกัดน่วม..ยุงเยอะมาก
ตอนเช้า..สะดุ้งตื่นตอนเก้าโมง
มากินข้าวกับพี่มาร์ค
บรรยากาศแม่น้ำตอนนี้มันช่างต่างกันลิบลับ
ความเหงาที่มี..มันคงหายไปพร้อมกับดวงดาว
ดวงจันทร์...และความมืดมิดของท้องฟ้า
แต่ผักกาดก้อยังคงเป็นผักกาดที่ขี้เหงาเหมือนเดิม
เดินเล่นซักพัก..ก้อง่วง..เพราะเป็นหวัด
เพลียจัง
จากนั้น...ก้อได้ไปน้ำตกไทรโยคน้อยกันต่อ
สวยนะ..แต่ไม่น่าเล่นน้ำ
มันเหมือนสวนน้ำอ่ะ
น้ำลึกสุดแค่อกเอง
แต่ก้อลงเล่น...555+
เปียกตากแดดจนัวดำได้ที่ก้อขึ้นมาอาบน้ำ ไปซื้อของฝาก
บนรถมีการเล่นจับใหญ่ด้วย
แล้วคนทีซวยก้อคือ-------------> ทิม ส้ม น้องจิน และพี่อ๋อง
ต้องเต้นบัลเล่ย์ตรงที่ขายของฝาก
แต่ดูไม่อายกันเลย.....ไม่มันส์เลย ว้า.............
แล้วก้อกลับ พี่นกแฮ้ง เลยท้องเสีย แถมอาเจียนด้วย
ดูแลกันเป็นการใหญ่
พอพี่นกดีขึ้น
เราก้อหลับ
ตื่นมาอีกที
ก้อเห็นเสื้อกันหนาวตัวเองตกไปที่ถนน
หวงมากตัวนี้ อยากลงไปเก็บ แต่ถนนทั้งกว้าง
รถก็ขับเร็วด้วย
เลยได้แต่ร้องไห้....ตั้งแต่นครปฐมถึงกรุงเทพ
ก้อได้แค่เสียใจ
ยังไงก้อไม่ได้คืน
สรุปว่า....สัมนาครั้งนี้...ผักกาดคือผู้สูญเสีย
ทั้งของ......
แล้วก้อ....
หัวใจ
29 September T_Tหมดเวลาแล้ว..
พอสักที...
อะไรที่ทำ..แล้วเค้าไม่ต้องการ
ก็เลิกเหอะ...
เลิกทำซะที
เลิกซะที
เลิกซะที
เลิกซะที
เลิกซะที
เลิกซะที
เลิกซะที
เลิกซะที
เลิกซะทีสิ....
เลิก.............
ยุ่งกับเค้าซักที
เรามันแค่เด็กน่ารำคาญ
เด็กดื้อ..งอแง
กวนโมโห
ทำอะไรก้อไม่เคยถูก
วุ่นวายตลอด
ยุ่งทุกเรื่อง...
เล่นได้ทุกเรื่อง..ทุกเวลา..
ไม่สนใจว่าใครจะทำอะไร...
เค้าไม่รู้หรอก..ว่าการที่เราะเอาตัวไปยุ่งกับใคร
มันเป็นเพราะอยากผูกพัน..
แค่เป็นห่วง...รู้สึกดีด้วย
เราทำทุกอย่างด้วยใจ
ที่พยายามทุกอย่าง...
ตอนนี้ก็ไม่ได้หวังว่ามันะตอบกลับมา
แค่คิดว่า
เค้าเต็มใจรับก้อพอ
แต่ไม่เคยรู้..
ว่าเค้าไม่ต้องการ
อึดอัดด้วยซ้ำ...
ขอโทษนะคะ..ที่ทำทั้งหมด
ต่อไปนี้ไม่ทำให้ลำบากใจอีกเลย
จะกลับไปเหมือนวันแรกที่เจอกัน
จะ........
ทุกย่างก้าวที่คอยเดินตาม
หนูไม่ได้อยากวุ่นวายหรอก
แค่ปรารถนาดี
ทุกครั้งที่คอยป้วนเปี้ยนใกล้ๆ
ไม่ได้อยากรู้อยากเห็น
แค่อยากอยู่ใกล้ๆ
ทุกครั้งที่โทรหา ที่รบกวนให้รำคาญ
หนูไม่ได้อยากรู้เรื่องพี่
แค่อยากรู้จักกัน
อยากได้ยินเสียงง
ทุกครั้งที่เอาของมาฝาก
ที่โทรตามตลอด
แค่เป็นห่วง
อยากเจอ
อยากรู้ว่าเป็นยังไงบ้าง
แต่มันคงมากเกินไป
เกินกว่าใครคนนึงที่ไม่เคยสนใจ...
จะรับรู้มันได้
เมื่อมันไม่เป็นที่ต้องการ
จากนี้...
มันก็จะไม่มีอีกแล้ว
ไม่มีอีกแล้ว......
จะไม่เชื่อใครอีกแล้ว
จะไม่แคร์ใครอีกแล้ว..
พอกันสักที.....
จะเก็บมันไว้ในใจ...
แต่ให้มันอยู่ลึกที่สุด
ไม่มีวันได้โผล่มาอีก
ขอบคุณที่ทำให้ช่วงนึงของชีวิตหนูมีความสุข
แม้จะสั้น......
แต่พี่ก็เป็นคนสำคัญของหนูเสมอ
แม้พี่จะไม่เคยรู้ตัวเลยก็ตาม....
28 September อดทน...เหมือนเป็นคนอื่นเธอจะอยู่ที่ไหน ฉันนั้นไม่เคยห่าง เธอจะทุกข์ จะผิดจะพลั้ง ฉันยังคอยห่วงใย เธอไม่เคยจะรู้ และไม่คิดอะไร แต่ คนหวังดีด้วยใจ กลับกลายเป็นคนกล้ำกลืน เหมือนเป็นคนอื่น ที่เธอไม่เคยสนใจ เหมือนเป็นเพียงสิ่งที่เธอคุ้นเคย แต่มองข้ามไป ใจเปี่ยมด้วยรักและความห่วงใย ฉันนั้นให้ทุกอย่าง อยากให้เธอ เจอะเจอแต่วันที่ดี คงจะมีเพียงฉัน แม้ว่าวันคืนผ่าน ความหวังยังเกิดกับฉัน คงเหมือนเดิมอยู่อย่างนั้น แต่ เธอ ไม่เคยต้องการจะมองในความหวังดี เหมือนเป็นคนอื่น ที่เธอไม่เคยสนใจ เหมือนเป็นเพียงสิ่งที่เธอคุ้นเคย แต่มองข้ามไป ใจเปี่ยมด้วยรักและความห่วงใย ฉันนั้นให้ทุกอย่าง อยากให้เธอ(อยากให้เธอ) เจอะเจอแต่วันที่ดี คงจะมีเพียงฉัน แม้ว่าวันคืนผ่าน ความหวังยังเกิดกับฉัน คงเหมือนเดิมอยู่อย่างนั้น แต่ เธอ ไม่เคยต้องการจะมองในความหวังดี... 14 September มาตรฐานความรัก
13 August จาเจอยังน่ออเราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่าเพียงแค่มีบางสิ่ง ชีวิตก็มีความหมายแล้ว มนุษย์เกิดขึ้นมาท่ามกลางความโดดเดี่ยวพร้อมด้วยหัวใจคนละดวง เมื่อมนุษย์ 2 คนมาพบกันเราจึงเรียนรู้ว่า 1+1 อาจจะคงเท่ากับ 1แต่ความโดดเดี่ยวนั้นหายไป ที่เล็กๆขนาดไม่ใหญ่โตไปกว่ากำปั้นที่ทำให้เราอยู่รวมกันบนโลกใบนี้ อวัยวะที่สะกดด้วยอักษรง่ายๆใช้แทนคำว่า "รัก" ความรัก ที่ประทับใจขอเก็บไว้ในใจแล้วอมยิ้มนะ ความรัก ที่ไม่ประทับใจขอเก็บไว้เป็นประสบการณ์ ความรัก ที่ทำเพื่อผู้อื่นเป็นความภูมิใจแบบเก็บไว้เอง ความรัก ที่ทำเพื่อตัวเองนั่นไม่เรียกว่ารัก ความรัก ที่คุณเจอในอดีตขอให้เป็นความทรงจำที่แสนดี ความรัก ที่คุณเจอในปัจจุบันขอให้สมหวังกันทุกคน ความรัก ที่คุณจะเจอในอนาคตให้อธิษฐานกันเอาเองนะ ถ้าอ๊อกซิเจนทำชีวิตนี้ดำรงอยู่ได้ ความรักก็ทำให้การมีชีวิตนั้นมีความหมายมากยิ่งขึ้น เคยมั้ยที่จะมี คุณเคยมีคนแบบนี้ที่ไม่ใช่พ่อแม่พี่น้องหรือยัง ตอบตัวเองให้ได้ว่าใคร เคยมั้ยที่จะมี...คนให้อภัยคุณทุกอย่าง เคยมั้ยที่จะมี...คนอยู่เคียงข้างคุณเวลาที่คุณเสียใจ เคยมั้ยที่จะมี...คนจดจำความเป็นคุณได้ทุกอย่าง เคยมั้ยที่จะมี...คนยอมเสียสิ่งที่รักเพื่อคุณ เคยมั้ยที่จะมี...คนเห็นคุณสำคัญกว่าเพื่อน เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยู่ด้วยเฉยๆ แล้วมีความสุข เคยมั้ยที่จะมี...คนที่มั่นใจในคำว่ารักของคุณ เคยมั้ยที่จะมี...ไม่อายเมื่อเดินข้างคุณ แม้คุณหน้าตาไม่ดีก็ตาม เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ทนคุณได้ไม่ว่าคุณจะด่าจะว่าเค้ายังไง เคยมั้ยที่จะมี...คนรับได้ในสิ่งที่คุณเป็นไม่ว่าจะมีคนมาว่าร้ายคุณยังไง เคยมั้ยที่จะมี...คนที่เห็นความผิดของคุณเป็นเรื่องน่ารัก เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยากตื่นมาแล้วก็เจอกัน เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงเค้า แม้ว่าคุณไม่เหงาก็ตาม เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงคนแรกเมื่อคุณทุกข์ใจ เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณรู้ว่าเค้าช่วยให้คุณสบายใจได้ เคยมั้ยที่จะมี...คนแคร์คุณมากมายไม่ว่าคุณจะทำร้ายเค้า เคยมั้ยที่จะมี...คนที่รับรู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณ เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ยังรักคุณแม้คุณไม่เห็นความสำคัญของเค้าเลย ถ้าคุณเคยมีเค้าคนนี้อยู่จริง คุณควรถนอมเค้าไว้ให้ดี ถ้าคุณสูญเสียเค้าไปคุณเองที่จะเป็นคนเสียใจ ความหมายของหัวใจ เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่าเพียงแค่มีบางสิ่งชีวิตก็มีความหมายแล้ว ง่ะ อารายจาเส้าจางหวั่นไหวทุกครั้งที่ต้องนั่งอยู่คนเดียว เปล่าเปลี่ยวหัวใจทุกครั้ง...ที่นั่งมองรูปเธอ น้ำใส ๆ จากดวงตาก็พาลแต่จะล้นเอ่อ  เมื่ออ่านบันทึกที่เป็นเรื่องราวของเธอและฉัน ตั้งแต่วันแรกที่พบจนวันสุดท้ายที่จาก ฉันเลือกที่จะให้วันนี้ไม่มีเธออยู่ ไปกับใครที่ไม่ใช่ฉัน 15 July บ่นๆๆๆอ้วนๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เซงชามัด..เฮ้อ!!
ช้านจาลดได้มะเนี่ย
เออ..เอาเข้าไป..อ้วนได้อีก
งือๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
พักนี้เหนื่อยชามัด
รู้สึกทำอาไรเกินพอดี
กิจกรรมเยอะมากไปรึเปล่าเนี่ย!!
ไม่ไหวนะ..ไม่ไหว
เด๋วเกรดตกลงอีกนะ
เฮ้อ..คอขาดแน่ๆๆๆ
แต่ก้อดีนะ
รู้จักพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆอีกเต็มเลย
ดีๆๆๆ
สนุกดี..
แต่โดนหักคะแนนอานเลยอ่า
ขึ้นดึกซะทุกวัน
ง่าๆๆๆ
เรื่องเยอะจัง
แต่ง่วงอ่า
เด๋วค่อยอัพใหม่ดีก่า
อยากเที่ยวโว้ยยยยยย 07 June น้อยใจตัวเองไม่อยากมองให้มันบาดใจมากไปนัก เพราะว่ารักที่มี ไม่เป็นไม่เหมือนอย่างเขา มีความรัก ก็เหมือนไม่มี ก็ยังเหงา ไม่เข้าใจ ไม่รู้ทำไมต้องเป็นตัวเรา ไม่เคยเข้าใจ.... ก็มันไม่รู้เพราะเวรกรรมอะไร ไม่รู้เพราะอะไร เพราะใคร อยากรู้ รู้จริงๆ ให้พอเข้าใจ... อยากมีความรักที่เหมือนใครต่อใคร อยากรักแล้วไม่ต้องทุกข์ใจ น้อยใจตัวเอง....จะไปโทษใคร เป็นอย่างไร ก็เป็นอย่างเดิมอยู่อย่างนั้น มีเธอแล้วก็ไม่ต่างกันจากวันไหน ไม่อุ่นใจ ไม่เป็นอย่างเคยฝันไว้...สักครั้ง มีความรักกับเขาสักทีต้องผิดหวัง มันเหนื่อยใจ ต้องฝืนต้องทนเห็นความแตกต่าง ไม่เคยสมหวังเหมือนใคร อืม....
วันนี้แอบเฟวอ่ะ ทำไมนะ
ยิ่งเรารักเค้ามากเท่าไหร่
เราก้อยิ่งรู้สึกว่า............
เค้าก้อไม่รับรู้อยู่ดี
เป็นเพราะไม่รู้จริงๆ
หรือว่า.....................
เค้าไม่อยากจะรับรู้ก้อไม่รู้
ยิ่งรักเค้ามากเท่าไหร่ก้อยิ่งรู้สึกผิด
พยายามแล้วนะ..พยายามคิดว่า
ก้อคงแค่ชอบเค้าเหมือนคนอื่นๆที่ผ่านมา
แต่ยิ่งนาน
ก้อยิ่งรู้สึกว่ามันมากกว่านั้น
ทำไมนะ..ทำไม
อยากหนีไกลๆ
ไม่อยากเจอ..ไม่คุย
แต่กลับทำไม่ได้เอง
ถ้าคนนั้นบังเอิญผ่านมาอ่าน
รู้ไว้นะคะ...ว่ารักจริงๆ...
แต่ก้อเท่านั้น
รู้แล้วทำไมรู้แล้วได้อะไรแล้วให้ทำไง
ก้อแค่อยากให้รู้เท่านั้นแหละ
แต่ก้อแอบหวังเล็กๆว่าจะรักกันบ้าง
แต่สถานะของเราก้อคงไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้อยู่แล้ว
อืม...................
เธอมาทำอะไรชั้นไว้..กรุณารับผิดชอบ
05 June รับน้องก้าวใหม่...ชึ่งๆโป้งๆชึ่งรับน้องก้าวใหม่ 3-4 มิถุนายน 2549 เหนื่อยมากกกกกกกกก รู้สึกว่างานแอบแกร่วๆ แอบทำสองหน้าที่แหละ เป็นทั้งพี่บ้าน แล้วก้อรปภ.เฝ้าประตูฝั่งวิดยา เพิ่งรู้ว่างานมันหนักมาก ทำให้สำนึกได้ว่า ต่อไปเวลาจาทำอะไรก้อจานึกถึงคนทำงานเบื้องหลัง เพราะเค้าเหนื่อยจิงๆ ตอนทำก้อ อารมประมาณ เมื่อไหร่จะเลิกสักที... แต่ดีนะ นั่งเฝ้าประตู เห็นผู้คนมากหน้าหลายตา เด็กจุ ฬาครึ่งมหาลัยอ่ะ ผ่านช้านหมด เหอๆๆๆ แล้วก้อได้รู้ว่า เด็กที่นี่ หน้าตาดีกันจิงๆ อิๆๆๆๆ แอบเสียดายมากมาย ที่มะค่อยได้เข้าบ้าน..... เอออ..... คอนเสิร์ตก้อสนกดี ทั้งซียูแบนด์ แล้วก้อพาราดอกซ์แหละ อืมๆๆ ไรน่อ คิดมะออก เด๋วมาใหม่ดีก่า
เฟรชชี่น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อืมวันนี้มีจับสายรหัสด้วย แอบลุ้นๆๆ น้องเราจาเป็นไงน่อ.... 30 May รับน้อง...แก่อ่า TTคือเมื่อวันที่24ที่ผ่านมาอ่านะ
ตอนสามทุ่ม..เด็กๆก็รู้ผลสอบเข้ามหาลัยแล้ว
วันที่25 ก้อเลยมีงานCU Firstdate
ก้ออารมประมาณ...แรกพบมหาลัย
เหมือนที่เคยจัดที่เกษตร..
แต่มาจัดที่แต่ละมหาลัยแทน...
หุๆๆ......
เราก้อไปส่องหนุ่มๆ>o<
น่ารักทั้งพี่ทั้งน้อง..ยิ่งชุดนร.นะ
โอ๋ย....
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
เพราะมันไม่มีประเด็น
เหอะๆ...
คือแผนกเรามีหน้าที่รียกน้องเข้าซุ้ม
แล้วเราก้อทำหน้าที่ดีมาก
คือเอาแต่สันในซุ้ม --"
เส็ดแล้วบ่ายๆก็หนีมานั่งเล่นที่ซุ้มแสงเสียง
มาฟังเพลง
รอเก็บของ..แต่ก็ไม่ได้ช่วยเค้าหรอก
กลับมานอนก่อนซะงั้น
วันที่26มีน้องมาสัมภาษณ์
เราต้องไปดูแลน้อง
แต่..ไม่ตื่น
แอบชั่ว...ทั้งๆที่มีชื่อเป็นกรรมการ
ก้อมันเหนื่อยน่อ
พอ27ก้อเลยไปแรกพบคณะ
ก้อดีอ่า.. น้องๆแรงดี
น่ารักด้วย..งืมๆๆ
น้องเพศชายก้อเยอะนะปีนี้
แต่เดี๋ยวก้อออกลายกัน
เสียดาย
วันนี้เหนื่อยไปหน่อย
เพราะทำฐานกันแค่ห้าคนเอง
แต่โดยรวมก้อหนุกดี
ได้แกล้งน้องๆๆ
แล้วก้อกลับมาสัมนาห้องเชียหอ
หนุกหนานๆๆ
ได้ฟิวเก่าๆอ่า
ดีๆๆชอบมากๆๆๆๆ
ตื่นเต้นแทนน้องจัง
ได้ตื่นมาวิ่งแล้วก้อดวลเพลงกับหอชายด้วย
สนุกอ่า...คนๆนั้นก้ออบอุ่นเหมือนเดิม
แล้วก้อกลับมาทำพิธีปิด
แล้วก้อนอนตายทั้งวัน
29ก้อแรกพบแผนก
ปีนี้น้องน่ารักนะ
ประทับใจน้อง
แต่เซงๆอ่า
ไม่ประทับใจการแรกพบเท่าไหร่
เบื่อ...เอ่อ..ช่างมันดีก่า
วันนี้ๆๆๆๆๆ
สอนน้องร้องเพลงมหาลัย
สอนเพลงคณะ สอนบูม
ดีอ่า....น้องๆเร็วมาก
ดูสนใจดี....น่ารักที่สุด
แล้วก้อมาประชุมรปภ.บ้านรับน้อง
อารมประมาณละโมบอ่า
ทำทั้งบ้านทั้งสตาฟ
อยากแยกภาคได้จัง
เฮ้อ....................... 24 May ....>0<....ง่าๆๆๆ
เปิดเพลงเก่าๆฟัง
แอบซึ้งๆๆ
ชิบเพลงนี้จังเลย
เฮ้ออออ
เพลง: ฝัน..ฝันหวาน
ได้แต่ฝันหวาน ได้แต่เพ้อไป ว่าหัวใจแอบรักใครคนหนึ่ง เขาดูคมเข้ม บาดใจรักตรึง ฝันรำพึงฝากรอยซึ้งใจ *หลับก็ฝันหวาน ตื่นยังเพ้อครวญ รักคอยกวนให้ใจฝันเรื่อยไป ถ้าได้พบหน้า หากได้ชิดใกล้ ฝันคงไม่เป็นเพียงแต่ฝันไป **ก็เป็นเพียงแต่ฝันละเมอ ไม่รู้ว่าจะได้เจอวันไหน อยากจะให้คนนั้นในใจ ได้มาชิดใกล้ให้ความฝันเป็นจริง มันก้อเป็นแค่ฝันละเมอจริงๆแหละ....เฮ้อ!!!!
22 May กลับมาแล้ว..ก้อยังป่วง
ไปเที่ยวอิกละ..ไม่พ้นอุบลหุๆๆๆ เนื่องจากอาการป่วงของตัวเอง เลยรู้สึกว่า การเที่ยวใกล้ๆแถวกรุงเทพฯ สระบุรีเนี่ย มันไม่เพียงพอ.... เราจึงวางแผน โกทูอุบล บายนครชัยแอร์กันสองคนกับนิน ป่วงไม๊หล่ะ ไม่บอกแม่ด้วย บอกก้อมะได้ไปดิ หุๆ ตอนไปนี่ก้อโออยู่นะ รถสบายดี อาหารอร่อยดี แล้วพอไปถึงก้อไปนอนบ้านแจนกัน บ้านอบอุ๊นอบอุ่น ทำให้อยากอยู่นานๆ แต่นั่นไม่ใช่สาเหตุที่แท้จริง เป็นเพราะน้องแจนน่ารักมากๆๆ หุๆๆ ตอนกลับเลยแอบลืมหัวใจไว้ (แหวะ!!) มะใช่แระๆๆๆ เช้าวันต่อมา ก้อมาเที่ยวกับน้องๆในค่าย มากันเยอะมากกกกก มะรุพี่หนุ่ยตามมาได้ไง เก่งชามัด ...นับถือๆ ก้อดูหนังกัน มอแปดๆๆ เค้าบอกว่าจะเป็นครูต้องดู อืม...แอบเส้าอ่า.. โฮๆๆๆๆๆๆ แต่ข้างหลังแอบเม้ากัน ตลกดี แล้วก้อไปเที่ยวหาดคูเดื่อต่อ แอบเซงนิดๆ แต่อยากเล่นน้ำอ่า ก้อโออยู่ๆๆๆ มาถึง..เราก็อซรวบอาหารกันตามปกติ แต่ปริมาณมากกว่าปกติ คนอุบลนี่ กินจุ..นอนตื่นสายจิงๆ ดูจากคนรอบตัว..หุๆๆ ก้อกินๆๆ แล้วก้อลงน้ำประเดิม แดดเปรี้ยงๆๆๆ ไม่มีไครลงด้วยเลย โกดๆๆๆ เลยต้องเล่นบทโหด..ลากมันลงมา หุๆ..ลงไม่ลงก้อเปียก เพราะเราจาเอาน้ำสาด โกดมัน...หึ ในที่สุดก้อเปียก..แล้วลงน้ำกันถ้วนหน้า เหลือที่ลากมะได้อยู่ประมานห้าหกคน แอบเคืองนิดๆ แต่ก้อสะใจที่ลากน้องๆลงมาได้ เล่นน้ำจนเหนื่อย...หมดแรง ได้ยินอะไรเกะๆๆ ฟื้นตัวทันที..หุๆ แต่มะดีเลย..ที่ลายทองดันปิด ไปอีกที่.แพงมากกกกกก ไม่ไหวแล้วอ่า..ชาร์ทแบบ..ไม่ไหว โกดมันๆๆๆๆ เลยมะมีรมร้องเลย.. แต่มีรมกิน....555 มากินเล็กนมสดต่อ กินไปดูบอลไป เย้ๆๆๆ...แล้วก้อล่ำลาน้องๆกลับบ้านกัน เดินไปบ้านแจน..ใกล้นิดเดียวเอง มีคนทะเลาะกันให้ดูด้วย มันส์มากกกกกก คืนนั้นเลยแอบดูทางหน้าต่างทั้งคืน (คือตรงข้ามบ้านแจนเป็นผับอ่ะ) ตอนเช้าส้มนัดแปดโมง เลยตื่นซะแปดครึ่ง แอบซกมกมะอาบน้ำ..เหอๆๆ จาไปบ้านส้ม..ในสวน น่าอยู่เชียว แล้ววว..ความฝันเราก้อเป็นจริง ได้กินซกเล็กแร้ววววค่า เย้ๆๆๆ...อร่อยดีด้วย แต่แจนกะนินมไม่ย้กกะกินแฮะ กลัวไรกันมะรุ มันต้องลองๆๆ แล้วก้อนั่งเม้า นั่งเล่นไพ่ไปตามเรื่องตามราว ซาหนุกซาหนาน ตอนเย็น..กลับจากบ้านส้ม เราก้อมาร้องเกะกัน หุๆ..มีเจ้มือค่ะ..น้องตองนั่นเอง รู้สึกมะค่อยคุ้มเรยยแฮะ เสียค่ารถเกือบพัน แต่เอาเหอะ...ขำๆ วันสุดท้าย...ที่อุบล... เราก้อไปทำบุญไหว้พระกันที่วัดป่าใหญ่ ให้จิตใจสงบไม่ฟุ้งซ่าน เสี่ยงเซียมซีมา ดีมากๆๆเลย.... แอบดูดวงมาด้วย ดูกันหมดเลยสามคน แอบดีๆ พอตกเย็น....เราก็ต้องกลับกรุงเทพฯแล้ว โฮๆๆๆ...แซด ม่ายอยากกลับเลย ไม่อยากจากน้องจูน(ไม่ใช่แระ) ไม่อยากจากน้องๆ แถมยังไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย ไม่คุ้มๆๆ..งึๆๆๆ ตอนกลับ..น้องๆที่นารีก้อมาส่งกัน เกือบม่ายทันแหนะ เอาของฝากมาให้ ขอบใจมากนะจ๊ะ!!! ขึ้นรถไฟแล้วรู้สึกอยากลง มันไม่อยากกลับอ่า.... สักพักก้อเริ่มโทรสับค่ะ เม้าตลอดทาง..... แอบหลับไปตอนไหนมะรู้ ตื่นอิกทีก้อดอนเมืองละ เลยมะค่อยได้ชมวิวเล้ยยยย สรุปว่า.... ทริปนี้ช้านมะคุ้ม อืม...แต่ได้เจอชาวค่ายก้อดีใจแร้ว อ่า..สุดท้ามีรูปให้ทายกัน..ว่ามันคือใครเอ่ย?? 12 May เที่ยวอิกละจาไปอิกแร้ววค้าบ
จาไปเที่ยวอิกแล้ว
ไปอุบล
หลังจากป่วง
อยากไปไกลๆมานาน
จะเป็นยังไง
เด๋วมาเล่า
เหอๆๆ
07 May ป่วงงงง
03 May เหตุผลกับความรัก ...ถ้าใครตอบคำถามได้ว่า
รักคนคนหนึ่งเพราะอะไร นั่นเป็นรักจากสมอง สมองมักมีเหตุผล มีคำตอบ ในการที่ต้องรัก และอาจไม่ใช่รักแท้ เพราะรักแท้ เป็นรักที่ไม่มีคำตอบ รักจากความรู้สึก รักเพราะรู้สึกรัก
สังเกตง่าย ถ้ารักจากสมอง ชีวิตรักเหมือนอยู่ในโลกความจริง มักไม่อ่อนหวาน ทำอะไรก็มีแผนการ มีเหตุผล มีคำอธิบายร้อยแปด.. .....ต่างจากรักที่มาจากความรู้สึก ชีวิตเหมือนอยู่ในความฝัน อ่อนหวาน อบอุ่น ใช้หัวใจในการตัดสิน กลายเป็นคนไม่มีสมอง... ถ้าใครบอกว่ารักคุณเพราะอะไร พึงจำไว้ว่า รักแท้จะไม่มีเหตุผล จะไม่มีคำว่าอะไร มาทำให้รัก เพราะถ้าบอกว่ารัก เพราะคุณสวย เมื่อความสวยหมด อาจเลิกรักได้ หรือถ้ารักเพราะคุณเป็นคน วันหนึ่งก็อ้างได้ว่า
ตอนนั้นเห็นคุณเป็นคนได้อย่างไร... หรือถ้ารักเพราะคุณเป็นคุณ ก็คงเบื่อที่จะหาคำอื่นมาพูด คำนี้ใช้ง่ายที่สุด...
.....จงฟังคนที่บอกว่า รักคุณ และไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรัก นั่นเเสดงว่าใช้หัวใจรัก ไม่ว่าวันข้างหน้า คุณจะเป็นอย่างไร หัวใจก็จะยังไม่มีเหตุผลในการรักอยู่ ...จะเลือกคนที่ใช้หัวใจรัก หรือคนที่ใช้สมองรัก.....ขึ้นอยู่กับคุณ 26 April ความรักก็เหมือนรถเมล์you know, love is just like someone waiting for a bus. อย่าปล่อยให้คนที่เข้ามาหลงชอบคุณ แต่เขาเป็นคน ที่คุณไม่สนใจ |
แม้จะปวดร้าวฉันก็ต้องยอมรับมัน
|
|
o%e0%b9%81%e0%b8%84%e0%b9%88%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b6%e0%b9%88%e0%b8%87%e0%b8%9a%e0%b8%99%e0%b9%82%e0%b8%a5%e0%b8%81%e0%b9%83%e0%b8%9a%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%8d%e0%b9%88's+Blog+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
